تلگراف در ایران ، نخستین دستگاه مخابراتی در ایران . واژة تلگراف ، مرکّب از دو کلمة یونانی تله (دور) و (گرافاین (به معنای مجموعه وسایلی است که برای بیان و دریافت مطالب از راه دور به  کار می رود


نخستین تلاشها برای اختراع چنین دستگاهی ، در قرن دهم / شانزدهم در اروپا صورت گرفت و توسعه و تداوم تدریجی این فعالیتها، به اختراع وسایلی ، از جمله تلگراف شیمیایی در 1815/ 1230، انجامید. در 1819/ 1234، آمپر، دانشمند فرانسوی ، تلگراف مغناطیسی (برقی ) را ساخت و سپس اشتاینهال آلمانی آن را تکمیل کرد. از دهة 1840/ 1255 تا 1265، سیم کشی نخستین خطوط تلگراف برقی در اروپا آغاز شد. پس از آنکه ساموئل مورس امریکایی دستگاه مورس را اختراع کرد، استفاده از این دستگاه گسترش جهانی یافت

نخستین ارتباط تلگرافی در ایران در 1271 میان مدرسة دارالفنون و کاخ گلستان برقرار شد که مخابره ای آزمایشی بود

با این حال تلگراف از 1272، و در پی انتشار اخبار و اطلاعات مربوط به آن در روزنامة وقایع اتفاقیّه ، در ایران شناخته شد و اخبار گسترش تلگراف در جهان و کاربردهای متنوع و تسهیل کنندة آن ، مکرراً گزارش گردید. در تمامی این گزارشها برای سیم و دستگاه تلگراف از تعابیری چون چرخ الماس ، چرخ آتشی ، سیم آهن ، راه سیم آهن ، چرخ صاعقه و سیم صاعقه استفاده شده است .

شکل فرنگی این واژه ظاهراً در 1273 به صورت «تلغراف » به زبان فارسی راه یافت. یک سال بعد، کوشش اتریشی (معلم کل توپخانه در دارالفنون )، با نظارت و اهتمام علی قلی میرزا اعتضادالسلطنه (رئیس کل دارالفنون )، از عمارت سلطنتی (کاخ گلستان ) به باغ لاله زار سیم تلگراف کشید که اجرای موفقیت آمیز آن ، منجر به گسترش خطوط تلگراف تا سلطانیه و زنجان.

منبع :

( روزنامة وقایع اتفاقیه ،).

سایت http://www.encyclopaediaislamica.com/madkhal2.php?sid=3839

رقیه میرابوالقاسمی 



موضوعات مرتبط: مقالات ، گوناگون


تاريخ : جمعه یکم اردیبهشت ۱۳۹۱ | ۴:۳۰ ب.ظ | نویسنده : کورش خجیر |