دنباله :

@= منشور حقو بشر کورش :

لوحی از گل پخته شذه  که در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به فرمان  کورش پادشاه و بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی نوشته  شده‌است. این لوح به خط میخی اکدی و بابلی نو نوشته شده است  این لوح در سال 1258 برابر با 1879  میلادی در نیایشگاه استگیله معبد مردوک بابل پیدا شده که متاسفانه مثل همه چیزی ها تاریخی ایران که بسرقت رفته اینهم در موزه انگلیس نگهداری میشود  

این استوانه از گل رس با طول 22/5 سانتی متر و 11 سانتی متر عرض با 45 سطر نگارش شده است 

@=اطلاق نخستین منشور حقوق بشر به این لوح.

@=روز 7  ابان برابر با 9 اکتبر روز ورود کورش به بابل و صدور منشور کورش روز کورش نام گذاری شد.

@ذ والقرنین یکی از شخصیتهای قرآن که همچون یک پیامبر بوده را به کورش نسبت میدهند افرادی چون :

*در کتاب نصایح ازکورش بنام ذوالقرنین ذکر گردید

*ابوالکلام متفکر  ووزیر فرهنگ هندوستانی در کتاب مجمع البیان  از وی یاد میکند 

* باستانی پاریزی در ترجمه تفسیر سوره کهف 

*علامه طبابایی در تفسیر المیزان

*ایت الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه

*نورعلی تابنده گنابادی در داستان عرفانی از قرآن

*آیت الله میرمحمد کریم علوی در تفسیر کشف الحقایق 

*حجت السلام ابطحی در کتاب ایرانیان در قرآن و روایات

*دکتر شریعتی در کتاب باز شناسی هویت اسلامی

*قدر بلاغی در قصص قرآن

*جلال رفیع در کتاب بهشت شداد

*دکتر فاروق صفی زاده در کتاب کورش هخامنشی تا محمد خاتمی 

*منوچهر خدایار در کتاب کورش ادیان اسیای غربی 

* فریدون بدره ای در کتاب کورش در قرآن عهد عتیق

*دکتر عبدالمنعم النمر اسلام شناس مصری در مقاله کورش ذوالقرنین در مجله العرب

*محمد کاظم توانگرزمین در کتاب ذوالقرنین و کورش 

@=اینهم متن منشور کورش 

منم کوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اکد، شاه چهار گوشه جهان هستی.

پسر کمبوجیه، شاه بزرگ، شاه انشان ،نوه کوروش، شاه بزرگ، …، نبیره چیش پیش، شاه بزرگ ، شاه انشان … از دودمانی که همیشه شاه بوده اند و فراماروائی اش را « ِ‌بل »و « نبو » گرامی می دارند و [از طیب خاطر، و]با دل خوش پادشاهی او را خواهانند .

آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم مقدم مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم . مردوک خدای بزرگ دل های مردم بابل را به سوی من گردانید، …، زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم . او بر من ، کوروش که ستایشگر او هستم و بر کمبوجیه پسرم ، و همچنین بر کَس و کار [و ، ایل و تبار]، و همه سپاهیان من ، برکت و مهربانی ارزانی داشت . ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم . به فرمان « مردوک » ، همه شاهان بر اورنگ پادشاهی نشسته اند . همه پادشاهان از دریای بالا تا دریای پائین [مدیترانه تا خلیج فارس ؟] ، همه مردم سرزمین های دوردست ، از چهارگوشه جهان ، همه پادشاهان « آموری » و همه چادرنشینان مرا خراج گذاردند و در بابل روی پاهایم افتادند [ پا هایم را بوسیدند] . از… ، تا آشور و شوش من شهرهای « آگاده » ، اشنونا ، زمبان ، متورنو ، دیر ، سرزمین گوتیان و همچنین شهرهای آنسوی دجله که ویران شده بود ــ از نو ساختم . فرمان دادم تمام نیایشگاه هایی را که بسته شده بود، بگشایند. همه خدایان این نیایشگاه ها را به جاهای خود بازگرداندم . همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند، به جایگاههای خود برگرداندم و خانه های ویران آنان را آباد کردم . همچنین پیکره خدایان سومر و اکد را که « نبونید » ، بدون هراس از خدای بزرگ، به بابل آورده بود، به خشنودی مردوک «خدای بزرگ» و به شادی و خرمی به نیایشگاه های خودشان بازگرداندم. باشد که دل ها شاد گردد …

بشود که خدایانی که آنان را به جایگاههای نخستین شان بازگرداندم،… [ قبل از « بل » و « نبو »] هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم خواستار زندگی بلند باشند ، چه بسا سخنان پُربرکت و نیکخواهانه برایم بیابند ، و به خدای من « مردوک » بگویند: کوروش شاه ،پادشاهی است که تو را گرامی می دارد و پسرش کمبوجیه [نیز]…

اینک که به یاری «مزدا» تاج سلطنت ایران و بابل و کشورهای چهارگوشه جهان را به سرگذاشته ام اعلام می کنم که تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد دین و آئین و رسوم ملت هائی را که من پادشاه آنها هستم محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت که حکام و زیر دستان من دین و آئین و رسوم ملت هائی که من پادشاه آنها هستم یا ملت های دیگر را مورد تحقیر قرار بدهند یا به آنها توهین نمایند.من از امروز که تاج سلطنت را به سر نهاده ام تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد هرگز سلطنت خود را بر هیچ ملتی تحمیل نخواهم کرد و هر ملتی آزاد است که مرا به سلطنت خود قبول کند یا نکند و هرگاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند من برای سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم کرد. من تا روزی که پادشاه ایران هستم نخواهم گذاشت کسی به دیگری ظلم کند و اگر شخصی مظلوم واقع شد من حق وی را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم کرد.من تا روزی که پادشاه هستم نخواهم گذاشت مال غیر منقول یا منقول دیگری را به زور یا به طریق دیگر بدون پرداخت بهای آن و جلب رضایت صاحب مال ، تصرف نماید و من تا روزی که زنده هستم نخواهم گذاشت که شخصی دیگری را به بیگاری بگیرد و بدون پرداخت مزد وی را به کار وا دارد.

من امروز اعلام می کنم که هر کسی آزاد است که هر دینی را که میل دارد بپرستد و در هر نقطه که میل دارد سکونت کند مشروط بر اینکه در آنجا حق کسی را غصب ننماید و هر شغلی را که میل دارد پیش بگیرد و مال خود را به هر نحو که مایل است به مصرف برساند مشروط بر اینکه لطمه به حقوق دیگران نزند. هیچ کس را نباید به مناسبت تقصیری که یکی از خویشاوندانش کرده مجازات کرد .من برده داری را برانداختم. به بدبختی های آنان پایان بخشیدم .

من تا روزی که به یاری مزدا زنده هستم و سلطنت می کنم نخواهم گذاشت که مردان و زنان را به عنوان غلام و کنیز بفروشند و حکام و زیر دستان من مکلف هستند که در حوزه حکومت و ماموریت خود مانع از فروش و خرید مردان و زنان بعنوان غلام و کنیز بشوند و رسم بردگی باید به کلی از جهان برافتد.

از مزدا خواهانم که مرا در راه اجرای تعهّداتی که نسبت به ملت های ایران و بابل و ملل چهار جانب جهان بر عهده گرفته ام موفق گرداند.

منبع ویکیپدیا  و  ca2.blogfa.com  و  kasrani-iransarfaraz