چه روزگاری بود بزرگان ما نانوشته بهم قرض (وام) میدادند وجه دستی
گرو شان خال سبیلی بود برای راستی
دخترک محله خواهر تمامی پسران محله وحرمت ناموس پرستی
زنان مادران همه محله بودند دردرستی
پیرمردان و پیرزنان عشق بودند درسرمستی
کجا رفته این همه عشق وسرمستی
کی بنیاد نهاد این همه بد مستی
کی؟
کورش خجیر
تاريخ : دوشنبه پانزدهم شهریور ۱۳۸۹ | ۴:۴۷ ب.ظ | نویسنده : کورش خجیر |

